'Feijenoordse meesters' herinneren zich ongetwijfeld nog de diensten naar Utrecht. Doorgaans deden we dit station in de nachtelijke uren aan in verband met het ophalen van de 'chloor' voor de Botlek. Het is tegenwoordig bijna niet meer voorstelbaar hoeveel nachtelijke activiteit Utrecht ooit kende. Het omspannen van de uit Amersfoort afkomstige goederentreinen vond zelfs onder de kap plaats. Bij deze rangeerwerkzaamheden kwamen de 'rijdende machinisten' overigens niet van pas. Utrechtse collegae deden voor ons dat stukje werk. Totdat via de immer schallende stationsomroep werd aangekondigd dat je trein klaar stond voor vertrek, zaten wij in de drukbezette SOV-kantine.

Foto (Rob Schippers): 'Utrecht goederen' op 3 januari 1975. De loc's 2419 en 2428 wachten gedwee op een volgende klus. Leuk detail op deze foto is de als gevolg van een ontsporing versplinterde vrijbalk. Overal waar vroeger druk met wagons gerangeerd werd, kwam je ergens wel zo'n door wielbanden bewerkte vrijbalk tegen...

Foto onder (Rob Schippers): Rangeerwerkzaamheden te Utrecht die wèl 'klusjes' voor rekening van de rijdende machinist waren, hadden betrekking op de om te spannen loc's voor D-treinen. In het verlengde van de kap lagen er daartoe verschillende korte kopspoortjes, waarvan we er op de foto eentje zien. Het kan bijna niet anders, of e-loc 1117 wacht daar op de binnenkomst van een internationale reizigerstrein. Deze opname dateert van 30 juni 1974, maar het patroon was natuurlijk altijd hetzelfde. Een machinist zou tijdig op de bok zitten met de stroomafnemers tegen de draad. Na het loskoppelen van de aanbrengende locomotief zou de aflossende- er aan de achterzijde tegenaan lopen. Terwijl dat gebeurde begaf de rangeerder zich aan de niet perronzijde naar de nieuw aan te koppelen loc. Op weg daar naartoe werd van elk rijtuig, op het laatste rijtuig na, gedurende 1 seconde de loskleptrekker bediend om mogelijk te hoge stuurreservoirdrukken in de triplekleppen te corrigeren. Na het doorverbinden van de slangen, het inhaken van de koppeling en het doorverbinden van de treinverwarmingskabel (iedereen deed dat in deze volgorde!) namen de machinist en de rangeerder samen de kleine remproef met behulp van de blauwe remproefseinen, waarvan de bedieningspanelen zich tussen de sporen bevonden.

De strategie om Utrecht CS met goederentreinen zoveel mogelijk te mijden, maakte dat het goederenverkeer van Rotterdam naar Amersfoort werd omgeleid via Breukelen, Weesp en de Gooilijn. 'Utrecht GE' zou daardoor, samen met de vele rangeerders die het station rijk was, op termijn kunnen verdwijnen...Samen met de goederendienst verloor ook het internationale treinverkeer terrein. Weliswaar ging het laatste met een aantal tussenstappen gepaard, maar uiteindelijk bleven slechts enkele 'onregelmatige' vakantietreinen over, terwijl ICE de uiteindelijke winnaar zou zijn...

Foto (Rob Schippers): Internationaal treinverkeer langs het perron van Utrecht Centraal Station. We zien hier de 1149 met trein 2325 in januari 1975. Geheel in overeenstemming met deze tijd is de inzet van roestvrijstalen Duitse 'Silberling'-rijtuigen en de aanwezigheid van een 'EK-kar' met aanhangers op het perron.

Foto (Rob Schippers): Trein 238 onder aanvoering van locomotief 1160 te Utrecht op 27 maart 1975. Binnen afzienbare tijd zal het geheel weer in de richting van Rotterdam vertrekken. De bebouwing rechts in aanmerking genomen, lijkt het huidige station een stukje verschoven te zijn ten opzichte van het vroegere- ...

Foto (Rob Schippers): De NS-ongevallenkraan van fabrikant Krupp completeerde jarenlang de ongevallentrein van Utrecht en daarmee ook het stationsbeeld. Deze opname dateert van 5 april 1975.