FEIJENOORDSE MEESTERS

Meesterschapsprijs 2005

De avonturen van het team Dordrecht

 


Op 5 november 2005 werd door 25 machinistenteams de strijd gestreden voor de, deze keer niet literaire, 'Meesterschapsprijs 2005'.  De activiteiten vonden in de ochtend en middag plaats op het terrein van de Werkplaats Leidschendam. Het avondprogramma, in de vorm van een kennisquiz, was gepland in het Trefpunt te Utrecht. Uiteraard werd ook de standplaats Dordrecht vertegenwoordigd, zij het zonder enige vorm van voorbereiding vanwege een formatief tekort aan machinisten. Alles bij elkaar genomen maakte dat niet veel uit, want de organisatie had vooraf kenbaar gemaakt dat dit festijn slechts winnaars zou kennen. Desondanks bestond er een gezonde rivaliteit; met name tussen NS Internationaal, Rotterdam en Dordrecht. Vanuit de directie kwamen daarover zelfs vragen. We hebben toen maar uitgelegd dat een groot deel van de betreffende teamleden in een grijs verleden standplaats Feijenoord hadden gehad en in een aantal gevallen zelfs  bij elkaar in opleiding hadden gelopen.

Dat de 'Meesterschapsprijs 2005' uiteindelijk gewonnen werd door Den Haag verbaasde velen niet echt. Het kon namelijk niemand ontgaan zijn hoeveel extra instructiedagen zij voor deze dag genoten hadden. Boze tongen beweerden zelfs dat de plotseling scherp dalende punctualiteit in de Haagse regio er een gevolg van was geweest. Al met al was de lol er gelukkig niet minder om. Een compliment voor organisatie én deelnemers is daarom op de plaats. Felicitaties aan het adres van onze collegae uit het Haagse eveneens!!!

Jammer genoeg was er, behoudens de supporters (maximaal 8) van de afzonderlijke teams, geen ruimte voor nog meer belangstellenden. Des te leuker om hier deze korte verslaggeving te publiceren. Ongetwijfeld volgen anderen dit voorbeeld. Op de site www.railsport.nl stond voor insiders al het één en ander ter informatie. Teneinde allerlei 'toestanden' op de dag zelf te voorkomen is er vooraf geen verdere ruchtbaarheid aan gegeven.

 

Foto links: Team Dordrecht met van links naar rechts Cor de Rijke, Arjo de Lang (coach), Willem Smouter, Frans Ferwerda (teamleider) en Jaap de Keizer.

Foto rechts: Ontvangst in de Werkplaats Leidschendam.

Ons eerste geplande onderdeel betrof de remproef met de losse loc. Hier was het de bedoeling om binnen een bepaalde afstand aan te zetten tot 20 km/h om vervolgens met de bufferbalk weer bij een aangegeven '0'-punt tot stilstand te komen. Drie pogingen met (verplicht) drie verschillende machinisten moest elk team uitvoeren. Vóór het nulpunt tot stilstand komen leverde minder punten op, terwijl voorbij het nulpunt rijden resulteerde in strafpunten. Het remmen mocht alleen met de 'grote remkraan' gebeuren. Daar kwam nog bij dat de rempook maar één keer mocht worden bediend. Eventuele correcties daarna waren dus niet toegestaan. We spraken de tactiek af dat de eerste poging erop gericht zou zijn om in geen geval het nulpunt voorbij te rijden. Goed opletten en daarnaar handelen was het advies voor de rest. De eerste poging leverde zo geen strafpunten op, maar evenmin pluspunten omdat de eerste tik tegen de pook een luchtuitlaat van maar liefst 0,7 bar tot gevolg had. Onze vriendin (de 1833) gooide dus direct de ankers uit! De tweede poging verliep zo goed dat we de beproeving als het ware gewoon even af kon maken. Helaas bleek dat anders uit te pakken....... Als gevolg van een halsstarrig weigerende microchip schakelde de loc telkens bij 10 km/h spontaan om van tractie naar ED-remmen. Willem moest daardoor twee keer zijn aanzet voortijdig afbreken. Teneinde de switch weer in de juiste stand te krijgen moesten we (diskwalificatie dreigde namelijk!) een snelremming, gevolgd door een vulstoot, uitvoeren. Hierdoor raakte het systeem net even anders gevuld dan voorheen en gaf een korte tik tegen de rempook een luchtuitlaat van niet meer dan 0,4 bar te zien. We belandden zodoende een flink stuk in de rode zone, met alle strafpunten van dien. Het feit dat we deze (zeldzaam) optredende storing toch wel even direct herkenden, kon niet zorgen voor een vermindering daarvan.

 

Foto links: De tweede poging gaat beslist de goede kant op. We gaan er vanuit dat de laatste poging perfect gaat verlopen...

Foto rechts: Langzaam maar zeker schuiven we de tijdens de derde poging de rode zone in. De enthousiaste aanmoediging van onze Jan Vreedenburgh ten spijt.

Het volgende onderdeel gaat ons, net als alle andere die vanaf nu volgen, beter af. Twee tweetjes Mat '64 moeten gekoppeld worden zonder dat de lege conservenblikken, die op een aan de koppeling bevestigde plank staan opgestapeld, naar beneden vallen. Slechts een enkel blik besluit bij de derde en laatste aankoppelingen om te gaan. Niet slecht dus...

 

Foto links: Een steen onder de wielband voordat we beginnen. Is dit nog gewoon gein of misschien toch een beetje sabotage?

Foto rechts: Combineren met echt alleen een klik is hier nodig om de blikken te laten staan.

Wie bij het onderdeel ludieke voertuigbesturing dacht een stoomlocomotief te mogen uitproberen, had het goed mis. Een ordinaire pomplorrie was hier de verrassing. De ene helft van het team reed de lorrie boven een wissel om over het naastliggende spoor terug te keren. De tweede helft reed het parcours in omgekeerde volgorde naar de eindstreep terug. O ja, de door de eerste bemanning bij het wissel achtergelaten emmer moest ook nog mee. Verder was voor de verandering het wissel hydrolisch. Ook daar pompen dus, al was het met de voet... Iedereen is na afloop kapot!

 

Foto links: Jaap en Arjo doen het eerste stuk. Willem en Cor zorgen voor een duwtje na.

Foto rechts: Wissel 939 zullen velen niet licht vergeten...

Nauwelijks bekomen van de vermoeienissen bestaat het volgende onderdeel uit het zogenaamde 'asrollen'. Vijftienhonderd kilo staal mag over een afstand van slechts een enkele meter aangeduwd worden om de eindstreep te halen. De tijd die dat in beslag neemt wordt hierbij gemeten. Hoewel Jaap nog niet bekomen is van de lorrie, lijkt hij toch de meest aangewezen persoon in ons team te zijn... Later op de dag mogen onze 'fans' het ook nog een keer proberen. Die kans grijpen ze letterlijk met beide handen aan.

 

Foto links: Jaap geeft hopelijk met zijn gewicht de as een extra duwtje mee.

Foto rechts: Echte vrouwen van échte machinisten.

Na het verorberen van onze (prima verzorgde) lunchpakketten zijn we helemaal klaar voor de onderdelen (locomotief) techniek, waarbij een tweetal weinig voorkomende praktijkstoring in scène zijn gezet. Een viertal 1800'n staan daarvoor in de werkplaats ter beschikking. Wat er allemaal voor ons gesaboteerd is, blijft tot op het allerlaatste moment een vraagteken. Vooraf krijgen we een korte briefing waarbij ons op het hart gedrukt wordt vooral de veiligheid goed in het oog te houden. Verder alleen een A-viertje met daarop de kuren die de loc vertoont.

Bij het onderdeel 'techniek 2' was het de bedoeling dat de teams de handeling omschakelen op 'Noodbedrijf' ten uitvoer brachten. Voor deze handeling is het in eerste instantie nodig om de hoogspanningsinstallatie te aarden. Het kijken of de stroomafnemers werkelijk op het dak liggen, weegt zwaar mee. Niet kijken kost strafpunten! De daarop volgende handelingen zijn: 'stroomafnemers aan buitenlucht leggen', 'ontgrendelen BV-slot', openen 'centrale kast', het welbekende 'messen trekken', sluiten 'centrale kast', de statische omzetter op 'uit' schakelen, stroomafnemers weer aan de lucht zetten en met de vrijgekomen stuurstroomsleutel de ALMA 1 afschakelen. Tot slot mocht het buiten dienst zetten van de ED-rem niet vergeten worden. Om te bewijzen dat we niets vergaten, keek er niet alleen een scheidsrechter op gepaste afstand mee, maar moesten we ook nog laten zien dat de loc weer kon rijden. Pas daarna stopte de tijd. Vooropgesteld dat we als team geen enkele collectieve voorbereiding hadden kunnen treffen, waren we zeer verguld met de genoteerde tijd van 3 minuten en 10 seconden! We stonden zelfs enige tijd op een gedeelde eerste plaats! Later op de dag werden tijden genoteerd die ver beneden de grens van 3 minuten lagen. Dordrecht zou daar graag nog eens op oefenen, want we weten dat we dat ook kunnen... Voorwaarde is dan wel dat iedereen van te voren precies zijn positie en uit te voeren handelingen weet. Wij kwamen elkaar in de krappe machinekamer een paar keer tegen en dat kost extra tijd.

Bij het onderdeel 'Techniek 1' lag de rijrichtingschakelaar in de verkeerde stand. Het team uit Dordrecht had voor de oplossing van dit probleem niet meer dan 2 minuten en 21 seconden nodig! Volgend jaar gaan we dit binnen de twee minuten doen!

Foto's boven: Techniek 2. Later op de dag zou de elektronica van de 1832 bezwijken onder de druk van alle beproevingen. Cor de Rijke, Willem Smouter en Jaap de Keizer wisten de problemen, die er vooraf al met de snelschakelaar waren, te omzeilen.

Foto's onder: Techniek 1. Na het starten van de stopwatch als een raket naar boven. We zijn niet te stoppen.... de tijd trouwens ook niet! Uiteindelijk zal de werkelijke tijd van 2:21 min. genoteerd worden en niet de 2:47.7 die de display aangeeft. De ploeg die zichzelf 'ASD (Amsterdam) REGIO' noemt, vertegenwoordigt de standplaats Hoofddorp.

.Een ander kostelijk amusement was het zogenaamde (sorry) 'spijkerpoepen'. Met een railhijskraantje moesten stalen gewichten in het midden van genummerde  groene vlakken op de grond gehesen worden, telkens door een ander teamlid. De tijd die gemeten werd over het afleggen van het totale parcours maakte ook dit tot een heuse onderlinge competitiestrijd, waarbij iedereen de kunst van de ander probeerde af te kijken.

 

Foto boven links: In opdracht van NSR is er ook een filmploeg aanwezig. Later blijken de bovenstaande beelden verwerkt te zijn in de, aan alle personeelsleden verstrekte, DVD  met de titel 'Jaaroverzicht 2005 NS Reizigers'.

Foto boven rechts: Terwijl de rest hem de kunst afkijkt, verkeert Jaap de Keijzer in volle concentratie.

Foto onder: DVD 'Jaaroverzicht 2005 NS Reizigers'.

Zoals al gezegd vond het laatste deel van de dag plaats in het 'Trefpunt'. De scores van de reglementenquiz daar lagen trouwens heel dicht bij elkaar. Individuele scores waren voor de deelnemers aan de hand van een persoonlijke nummer achteraf inzichtelijk. Na de kennisquiz was het eindelijk tijd voor het zo gewaardeerde biertje en het beloofde buffet.

Zowel voor de aanvang als voor de afloop van de dag werd terecht even stilgestaan bij het lot van onze collega die enkele dagen tevoren met zijn VIRM was betrokken bij een zware aanrijding op een overweg bij Wijhe. Gelukkig worden zijn herstelkansen door de betrokken medici zeer gunstig ingeschat. Hoe dan ook tekenen alle deelnemers een hele grote beterschapkaart voor hem.

 

Foto links: Op de tribune voor de kennisquiz. Achter team Dordrecht heeft NS Internationaal plaatsgenomen.

Foto rechts: Voor dit biertje hadden we natuurlijk ook meegedaan...

Tot slot de prijsuitreiking, waarbij de NS Meesterschapsprijs 2005 naar een blij Den Haag gaat...

GEFELICITEERD!!!

Met dank aan het gastvrije Leidschendam, de organisatie, alle deelnemers, coaches, teamleiders, fotografen en supporters!

Fotografie: Anneke Ferwerda / Yolanda de Rijke / Jan Vreedenburgh / René van Griensven / Arjo de Lang (†)

Link:

http://www.nieuws.nl/26059