FEIJENOORDSE MEESTERS

Een oude conducteurswagen

Foto (Ben van Wevering): Verblijfswagens voor conducteurs, zoals die vroeger onderdeel uitmaakten van goederentreinen, deden later ook dienst als verblijfswagen bij allerlei 'werkploegen'. Deze opname werd op 24 mei 1987 op de losplaats van Vlaardingen Centrum gemaakt.

Voorzien van een stroomafnemerconstructie stond een dergelijke 'DG' vroeger eveneens paraat in Hoek van Holland, om te kunnen worden ingezet in het geval van een defecte stationaire HS-voeding. Het in afwezigheid van een elektrische locomotief voorverwarmen van rijtuigen was daarmee gegarandeerd. In de wagen wees een tekst op het feit dat het geheel niet met opstaande stroomafnemer verplaatst mocht worden. De eventuele gedachte dat een 'DG' met 'HS-voorziening' ook wel voor ontijzelen van de rijdraad gebruikt kon worden, werd daarmee direct ontzenuwd. Hoewel het niet mocht heeft de 'DG' uit Hoek van Holland toch wel eens een onbedoeld ritje met de stroomafnemer 'op' meegemaakt nadat het loskoppelen van de kabel werd vergeten. Een lift met de D215 was het gevolg. Veel verder dan de wasstraat kwam de onfortuinlijke 'voorverwarmingswagen' gelukkig niet en met het 600'tje van de dienstdoende rangeerploeg kon men het incident gladstrijken. Natuurlijk was een uiterst ongelukkige samenloop van omstandigheden de oorzaak van dit alles geweest, maar dat neemt niet weg dat de destijds verantwoordelijke storingsmonteur nog altijd met een aan dit voorval ontleende bijnaam door het leven gaat...

 Nu nog even terug naar het ontijzelen van de bovenleiding. Op Rotterdam CS stond vroeger tot rond 1980 een zwarte wagon die daarvoor wl geschikt was. Deze zogenaamde schraapwagen herbergde naast een stroomafnemer een aantal grote vaten met daarin antivries, die tussen de koolstrippen tegen de rijdraad werd gespoten. Ton Odijk van NedTrain Rotterdam herinnert zich er nog het volgende van...

' Zelf heb ik, buiten het jaarlijkse proefdraaien om, ooit eens de tuin- en de kapsporen behandeld. Wat mij ervan bijstaat, is dat het geen pretje was. Zittend op het harde krukje en met de deur naar buiten open omdat de uitlaat van het oude aggregaat lekte, zat ik daar in mijn zwarte 'Manchester' broek (met knopengulp).zachtjes te 'vernikkelen'. Onderwijl tuurde ik permanent door het kleine raampje naar de rijdraad om te controleren of daar voldoende antivries op terecht kwam en het ijs goed werd weggeschraapt. Het permanente gedreun van de loc 2200 vlak voor de wagon, maakte samen met het geluid van de sproei-installatie, het aggregaat en het vallende schraapsel op het dak, dat je binnen de kortste keren volkomen 'daaps' was. Halverwege de nacht wist je niet meer waar, en wie je was. Aan het einde van de dienst dachten ze in het verblijf dat er een mummie binnenkwam.'